Het Tennis Anti-Doping Programme van de ITF (International Tennis Federation) is een begrijpelijk en internationaal erkend programma dat toepasbaar is op alle spelers en speelsters met een ATP- of WTA ranking of spelers en speelsters die deelnemen aan een toernooi dat erkend wordt door de ITF. Dit kunnen o.a. zijn: Grand Slams, Davis Cup, Fed Cup, Olympische Spelen, Paralympics, ATP en WTA toernooien, etc. ?

Doelstellingen

De doelstellingen van het Tennis Anti-Doping Programme zijn de volgende:
– de integriteit van het tennis bewaren
– de gezondheid en rechten alle tennisspeler en -speelsters beschermen

Regels en procedures

Het Tennis Anti-Doping Programme bestaat uit een aantal regels en procedures die op elk niveau toepasbaar zijn. Spelers en speelsters worden getest op het gebruik van verboden middelen aan de hand van de bekende lijst van het World Anti-Doping Agency. Het Tennis Anti-Doping Programme loopt volledig parallel met de World Anti-Doping Code.

Geschiedenis

Het programma begon in 1993 en werd toen toegepast door de ITF, ATP en WTA, die de testen doorgang lieten vinden in de door hen georganiseerde evenementen. Er gebeurden ook controles buiten competitie. Sinds 2006 beheert de ITF het programma voor de ATP en sinds 2007 eveneens voor de WTA. In 2011 gebeurden er via het Tennis Anti-Doping Programme 2000 tests, zowel in competitie als buiten competitie. Het ging om urine- en bloedtesten.

Buiten competitie

Sinds 2005 bestaat er onder de vleugels van het Tennis Anti-Doping Programme een testprocedure voor controles buiten competitie. In 2009 werden controles buiten competitie verplicht en sindsdien past de ITF voor zulke controles de procedures van het WADA toe. Spelers en speelsters worden verzocht om hun dagelijkse ‘whereabouts’ door te spelen, zodat er efficiënte controles kunnen plaatsvinden.